Kartvizit hâlâ işe yarıyor mu?

Herkesin cebinde telefon var, numara paylaşmak iki saniye. Buna rağmen kartvizit siparişlerinin azaldığını söyleyemem. Sadece kartın görevi değişti.

Eskiden kartvizit bir adres defteri sayfasıydı. Şimdi daha çok bir el sıkışma gibi. Toplantı bitip masadan kalkarken uzattığınız kart, o görüşmeden geriye kalan tek fiziksel şey oluyor. İnsan onu eline alıp çevirince kağıdın kalınlığını, yüzeyini, baskının temizliğini hissediyor.

Kağıt, tasarım kadar konuşuyor

Aynı tasarımı ince bir kuşede ve 350 gram, mat selefonlu bir kartonda bastırıp yan yana koyduğunuzda ikisi aynı firmanın kartı gibi durmuyor. Bütçe kısıtlıysa sayıyı azaltmayı, kağıttan kısmamayı öneriyorum. Beş yüz adet ince kart yerine iki yüz elli adet iyi kart, çoğu küçük işletme için daha doğru bir tercih.

Lak, gofre ya da yaldız gibi ek işlemleri de abartmamak lazım. Logoda küçük bir lak dokunuşu kartı ayırıyor. Her yere uygulanınca etkisi kayboluyor.

Arka yüzü boş bırakmayın ama doldurmayın

Kartın arka yüzü çoğu zaman ya tamamen boş kalıyor ya da hizmet listesiyle dolduruluyor. Ben genelde arka yüzü markanın rengine ya da tek bir işarete ayırıyorum. Kart masada ters dursa bile kimin olduğu anlaşılsın.

QR kod koyalım mı?

Koyabiliriz, ama nereye gittiğini düşünerek. QR kod web sitenize ya da WhatsApp hattınıza gidiyorsa işe yarıyor. Sadece Instagram profiline gidiyorsa, kartın üzerine kullanıcı adını yazmak çoğu zaman yeterli. Koyacaksak da en az 2 cm boyutunda ve sessiz alanı bırakılmış olmalı, yoksa telefon okumakta zorlanıyor.

Bilgiyi azaltın

Kartın üzerinde ad, unvan, bir telefon, bir e-posta ve web adresi yeterli. Faks numarası, üç ayrı telefon ve tam adres kartı kalabalıklaştırıyor. Adres önemliyse kısa yazılmış hali ya da harita bağlantısı daha iyi çalışıyor.

Kartvizit, logodan sonra en çok elden ele geçen şey. Kurumsal kimlik çalışmalarında kartviziti bu yüzden hiçbir zaman son ana bırakmıyorum.